|    Sep 20 Wed, 2017 11:57 pm
Home   >  Editpage  >  Middlepiece  >  

മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ ഭയക്കുന്നതെന്തിന്

Published : 31st August 2016 | Posted By: SMR

റഹീം നെട്ടൂര്‍

അങ്ങനെ ഇത്തവണത്തെ സ്വാശ്രയ മഹാമഹത്തിന് അരങ്ങും പിന്നണിയുമൊക്കെ സജ്ജമായി. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങളായി വളരെ ഭംഗിയായി ജനുവരിയില്‍ തുടങ്ങി ജൂലൈയില്‍ മൂര്‍ധന്യാവസ്ഥയിലെത്തി സപ്തംബറോടെ കെട്ടടങ്ങുന്ന കേരള ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസമേഖലയിലെ ഈ ആഭാസത്തിന് ഇത്തവണ എരിവും പുളിയും കുറച്ചു കൂടുതലാണ്. വിഎസിന്റെ ഭരണകാലത്ത്, രണ്ടാം മുണ്ടശ്ശേരി എം എ ബേബിയുമായി കൊമ്പുകോര്‍ത്ത് അടിച്ചു നിലംപരിശാക്കുന്നതില്‍ മുന്‍പന്തിയില്‍നിന്ന അതേ കത്തോലിക്ക മാനേജ്‌മെന്റ് ഇത്തവണ പിണറായി സര്‍ക്കാരിനെതിരേ ആദ്യ ഗോളടിക്കാനുള്ള നീക്കങ്ങള്‍ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. മാനേജ്‌മെന്റ് സീറ്റിലേക്കുള്ള പ്രവേശനവും സര്‍ക്കാര്‍ നടത്തുമെന്ന ഉത്തരവിനെതിരേ ഹൈക്കോടതിയെ സമീപിച്ചിരിക്കുകയാണ് കേരള ക്രിസ്ത്യന്‍ പ്രഫഷനല്‍ കോളജ് മാനേജ്‌മെന്റ് ഫെഡറേഷന്‍. വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടുപോവാനുള്ള ന്യൂനപക്ഷവിഭാഗങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഹനിക്കുന്നുവെന്നാണ് മാനേജ്‌മെന്റുകളുടെ വാദം. നിയമപരമായി ഇത് ഒരു പരിധിവരെ ശരിയായിരിക്കാം.
എന്നാല്‍, തങ്ങള്‍ക്കവകാശപ്പെട്ട 35 ശതമാനം സീറ്റിലും നാഷനല്‍ എലിജിബിലിറ്റി കം എന്‍ട്രന്‍സ് ടെസ്റ്റ് അനുസരിച്ചുള്ള ലിസ്റ്റില്‍നിന്നു പ്രവേശനം നടത്തുമെന്നു പറഞ്ഞ മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനത്തിനെതിരേ കോടതിയെ സമീപിച്ചത് ന്യൂനപക്ഷാവകാശധ്വംസനം നടക്കുമെന്നതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല. കാരണം, 35 ശതമാനം സീറ്റിലേക്ക് നീറ്റ് ലിസ്റ്റില്‍നിന്നു പ്രവേശനം നടത്തും എന്നുതന്നെയാണ് സര്‍ക്കാരും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. മാത്രമല്ല, സര്‍ക്കാരിനു വിട്ടുനല്‍കാന്‍ സമ്മതിച്ച 50 ശതമാനം സീറ്റിലും മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ 35 ശതമാനം സീറ്റിലും നിശ്ചയിച്ച ഏകീകൃത ഫീസിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഇപ്പോഴും മാറ്റമില്ല. അപ്പോള്‍ മാനേജ്‌മെന്റ് നടത്തിയാലും സര്‍ക്കാര്‍ നടത്തിയാലും പ്രവേശനം നീറ്റ് ലിസ്റ്റില്‍ നിന്നാണ്. മാത്രമല്ല, ഏതു സീറ്റിലേക്കായാലും ഇത്തവണ 4.40 ലക്ഷം ഫീസും ഈടാക്കും. എന്‍ആര്‍ഐ സീറ്റിലെ ഫീസിന്റെ കാര്യത്തിലും മാറ്റമില്ല. കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കെ ഉത്തരവിനെതിരേ മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ ചൊടിക്കുന്നതിനു പിന്നിലെ വികാരം മറ്റൊന്നാണ്. പ്രോസ്പക്റ്റസില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഫീസ് അല്ലാതെ ഒരു പൈസ പോലും തലവരിയായി വാങ്ങാറില്ലെന്ന് പെരുമ്പറ മുഴക്കുന്ന ക്രിസ്ത്യന്‍ മാനേജ്‌മെന്റുകളുടെ ആത്മാര്‍ഥതയാണ് ഇവിടെ ചോദ്യംചെയ്യപ്പെടുന്നത്. 35 ശതമാനം സീറ്റിലേക്ക് മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ തലവരി വാങ്ങി പ്രവേശനം നടത്താനുള്ള അവസരമാണ് പ്രവേശനത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ സര്‍ക്കാരിന്റെ ഇടപെടലുണ്ടായാല്‍ ഇല്ലാതാവുക. തലവരി നല്‍കി പ്രവേശനം നേടുന്ന ഒരു വിദ്യാര്‍ഥിയും മാനേജ്‌മെന്റിനെതിരേ തിരിയില്ല എന്നിരിക്കെ പ്രോസ്പക്റ്റസില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഫീസാണോ അതിലധികമാണോ മാനേജ്‌മെന്റ് സീറ്റില്‍ വാങ്ങിയതെന്ന് ആരും അറിയാന്‍ പോവുന്നില്ല. ഈ അവസരം നഷ്ടമാവുന്നതിലെ ഖിന്നത തന്നെയായിരിക്കാം മാനേജ്‌മെന്റുകളെ കോടതി കയറാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും. അതിനുള്ള ഒരു മറയായി ന്യൂനപക്ഷപദവിയും മറ്റും അവര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്നു മാത്രം.
അതേസമയം തന്നെ മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ക്ക് കൂച്ചുവിലങ്ങിടാനെന്ന വ്യാജേന സര്‍ക്കാര്‍ നടത്തുന്ന ഫലപ്രദമല്ലാത്ത ഇടപെടലിന്റെ പിന്നിലെ കള്ളക്കളിയും തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. പ്രവേശനം നടത്തേണ്ടത് നീറ്റ് ലിസ്റ്റില്‍നിന്നായിരിക്കണമെന്നാണ് സുപ്രിംകോടതി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. തങ്ങള്‍ അതനുസരിച്ചുതന്നെയാണ് പ്രവേശനം നടത്തുന്നതെന്ന വാദത്തിലാണ് മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍. ഈ സാഹചര്യവും മുന്‍കാല കോടതിവിധികളും പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ തോല്‍ക്കാനുള്ള ഒരു ഗെയിമിലേക്കു തന്നെയാണ് സര്‍ക്കാര്‍ കാലെടുത്തുവച്ചിരിക്കുന്നതെന്നു വ്യക്തമാണ്. മുന്‍ എല്‍ഡിഎഫ് സര്‍ക്കാര്‍ ചെയ്തതുപോലെ മാനേജ്‌മെന്റുകളെ ഒതുക്കാന്‍ തങ്ങള്‍ക്കായതു ചെയ്തു, പക്ഷേ, കോടതികളുടെ ഇടപെടല്‍ മൂലം ഒന്നും വിജയിച്ചില്ല എന്നു പറഞ്ഞ് മൈലേജുണ്ടാക്കല്‍ മാത്രമാണ് സര്‍ക്കാരിന്റെ ലക്ഷ്യം.
കേരളത്തിലെ സ്വാശ്രയമേഖലയുടെ ചരിത്രം എന്നും നിയമപോരാട്ടങ്ങളുടേതുകൂടിയാണ്. അതിലെപ്പോഴും വിജയം മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ക്കൊപ്പവുമായിരുന്നു. സര്‍ക്കാര്‍ എല്‍ഡിഎഫാണെങ്കിലും യുഡിഎഫാണെങ്കിലും സ്വാശ്രയരംഗത്ത് കൈകാലിട്ടടിച്ച ചരിത്രമാണുള്ളത്.
കൊണ്ടുനടക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല, വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്, വലിയ ലാഭമൊന്നുമില്ല എന്നൊക്കെയാണ് കോളജ് നടത്തിപ്പിനെപ്പറ്റി മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ എപ്പോഴും പറയുന്നത്. ഇവരുടെയൊക്കെ വര്‍ത്തമാനം കേട്ടാല്‍ തോന്നും ആരൊക്കെയോ നിര്‍ബന്ധിച്ച് പിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് മെഡിക്കല്‍ കോളജ് ഏല്‍പിച്ചുകൊടുത്തതാണെന്ന്. നഷ്ടത്തിന്റെ കണക്കു പറയുന്ന ഈ മേഖലയില്‍ പക്ഷേ, ഓരോ വര്‍ഷവും പുതിയ മെഡിക്കല്‍ കോളജുകള്‍ കൂടിവരുന്നതല്ലാതെ ഉള്ളതു പൂട്ടിപ്പോയ ചരിത്രം കേട്ടിട്ടില്ല. അപ്പോള്‍ പട്ടിണിയാണ്, സേവനം മാത്രമാണ് എന്നൊക്കെ ആയിരം തവണ പറഞ്ഞാലും വന്‍ ലാഭംകൊയ്യുന്ന ബിസിനസാണ് മെഡിക്കല്‍ കോളജ് നടത്തിപ്പെന്ന കാര്യം പകല്‍പോലെ വ്യക്തമാണ്. രണ്ടു സര്‍ക്കാര്‍ കോളജുകള്‍ സമം ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ മെഡിക്കല്‍ കോളജ് എന്ന അതിമോഹന വാഗ്ദാനവുമായി മുന്‍ മുഖ്യമന്ത്രി എ കെ ആന്റണിയാണ് മെഡിക്കല്‍ പഠനരംഗത്തേക്ക് സ്വകാര്യമേഖലയെ കൈപിടിച്ചു കൊണ്ടുവന്നത്. പകുതി സീറ്റ് തന്നേക്കാമെന്നു പറഞ്ഞ് അംഗീകാരമൊക്കെ ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തോന്നിയതുപോലെ പ്രവേശനം നടത്തിയ സ്വകാര്യ മാനേജ്‌മെന്റുകളെ കണ്ട് അന്തോണിച്ചന്റെ കണ്ണുതള്ളി. മാനേജ്‌മെന്റുകള്‍ വഞ്ചിച്ചെന്ന് തലയില്‍ കൈവച്ച് അലമുറയിട്ടു. പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഓരോ വര്‍ഷവും മാനേജ്‌മെന്റുകളോട് സീറ്റ് അഭ്യര്‍ഥിക്കുന്ന പരിപാടി ചര്‍ച്ചയെന്ന പേരില്‍ ജോറായി നടന്നുപോന്നു. ആദ്യമൊക്കെ വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പായിരുന്നു ഈ ചര്‍ച്ചാപ്രഹസനത്തിനു ചുക്കാന്‍പിടിച്ചിരുന്നതെങ്കില്‍ കേരള ആരോഗ്യ സര്‍വകലാശാല വന്നതോടെ ആരോഗ്യമന്ത്രിക്കാണ് സ്വാശ്രയ മെഡിക്കല്‍ മാനേജ്‌മെന്റുകളെ ഒതുക്കാനുള്ള ദുര്യോഗം.
രണ്ടാം ഇഎംഎസായി വിഎസും രണ്ടാം മുണ്ടശ്ശേരിയായി എം എ ബേബിയും സ്ഥാനമേറ്റെടുത്തതോടെ മാനേജ്‌മെന്റുകളെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാന്‍ തന്നെ ഇടതുപക്ഷം തീരുമാനിച്ചു. മീശയും പിരിച്ച് ചാട്ടവാറുമെടുത്ത് മാനേജ്‌മെന്റുകളെ അടിച്ചൊതുക്കാന്‍പോയ ബേബിയുടെ സ്വാശ്രയ നിയമം കോടതി വലിച്ചുകീറി കുട്ടയിലിട്ടു. നിയമത്തിലെ പലവകുപ്പുകളും ഭരണഘടനയ്‌ക്കെതിരാണെന്നു ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയായിരുന്നു ഉന്നത നീതിപീഠങ്ങള്‍ നിയമത്തിലെ പ്രധാന വകുപ്പുകള്‍ റദ്ദാക്കിയത്. സ്വാശ്രയ സമരങ്ങള്‍ നടത്തി എസ്എഫ്‌ഐ പലതവണ രംഗം മുതലെടുത്തു. സംഘടനയുടെ മുന്‍ പ്രസിഡന്റ് സിന്ധു ജോയി പേര് സമ്പാദിച്ചതു തന്നെ സ്വാശ്രയ സമരത്തിന്റെ പേരിലായിരുന്നു.

                                                                               
വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ താഴെ എഴുതാവുന്നതാണ്. മംഗ്ലീഷ് ഒഴിവാക്കി മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ എഴുതുക. ദയവായി അവഹേളനപരവും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക .വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്കോ അധിക്ഷേപങ്ങള്‍ക്കോ അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കോ തേജസ്സ് ഉത്തരവാദിയായിരിക്കില്ല.
മലയാളത്തില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക