|    Oct 18 Thu, 2018 9:47 pm
FLASH NEWS
Home   >  Editpage  >  Lead Article  >  

പുത്തന്‍ വിദ്യാഭ്യാസ നയരേഖ

Published : 17th January 2017 | Posted By: fsq

ബിനോയ്  വിശ്വം

ആ ചൈനീസ് പഴമൊഴിയില്‍ പതിരുണ്ടെന്ന് ആരും പറയില്ല: ”അഞ്ചു വര്‍ഷം അപ്പുറത്തേക്കു നോക്കുന്നവര്‍ ഫലവൃക്ഷങ്ങള്‍ വച്ചുപിടിപ്പിക്കും. 25 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്കു നോക്കുന്നവര്‍ നാണ്യവിളകള്‍ വച്ചുപിടിപ്പിക്കും. തലമുറകള്‍ക്കപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നവര്‍ കുട്ടികളെ വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യിക്കും.” നല്ല ലക്ഷ്യത്തോടുകൂടിയും ചീത്ത ലക്ഷ്യത്തോടുകൂടിയും ഇതിന്റെ സാരാംശം ഉള്‍ക്കൊണ്ടവരാണ് ലോകത്തെവിടെയുമുള്ള എല്ലാ കാലഘട്ടത്തിലെയും ഭരണാധികാരികള്‍. ‘ക്യാച്ച് ദം യങ്’ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പാഠ്യപദ്ധതിയെ ചൊല്‍പ്പടിയിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ ഹിറ്റ്‌ലറുടെ ലക്ഷ്യം എന്തായിരുന്നുവെന്ന് ലോകം കണ്ടതാണ്. കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ ഇപ്പോള്‍ ചര്‍ച്ചയ്ക്കു വച്ചിരിക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നയരേഖയില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് ഉന്നതാധികാരം കൈയാളുന്നവരുടെ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്. സം ഇന്‍പുട്‌സ് ഫോര്‍ ഡ്രാഫ്റ്റ് നാഷനല്‍ എജ്യൂക്കേഷനല്‍ പോളിസി (2016ലെ കരട് ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ചില ആശയങ്ങള്‍) എന്ന പേരിലാണ് മാനവവിഭവശേഷി മന്ത്രാലയത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക വെബ്‌സൈറ്റില്‍ അതു വെളിച്ചം കണ്ടത്. ആ രേഖ തയ്യാറാക്കിയതാരെന്നോ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ആര്‍ക്കെന്നോ തിയ്യതി ഏതെന്നോ വ്യക്തമാക്കാനുള്ള മര്യാദ കാണിക്കണമെന്നു ബന്ധപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് എന്തുകൊണ്ടോ തോന്നിയില്ല. യുപിഎ ഭരണകാലത്ത് വിദ്യാഭ്യാസ പുനസ്സംഘടനയ്ക്കു വേണ്ടി രൂപംകൊണ്ട ബിര്‍ള-അംബാനി റിപോര്‍ട്ട് രാജ്യം മറന്നുപോയിട്ടില്ല. വേള്‍ഡ് ട്രേഡ് ഓര്‍ഗനൈസേഷന്റെയും ഗാട്ടിന്റെയും തത്ത്വശാസ്ത്രമായിരുന്നു അതിന്റെ മുഖമുദ്ര. വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വാണിജ്യവല്‍ക്കരണത്തിനുള്ള സമ്മതപത്രമായിരുന്നു അത്. ആ സമീപനത്തില്‍ തെല്ലും മാറ്റം വരുത്താതെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ വര്‍ഗീയവല്‍ക്കരണത്തിനുള്ള സാധ്യത തേടുകയാണ് 2016ലെ നയരേഖ. സംഘപരിവാരത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ കാര്യദര്‍ശികളായ സ്വയംസേവക പ്രമുഖരുടെ മറച്ചുവയ്ക്കാനാവാത്ത സ്വാധീനം അതില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നു. കമ്പോളത്തിന്റെ ലാഭതാല്‍പര്യത്തോടും വംശമേധാവിത്വത്തിന്റെ വര്‍ഗീയവാദ പ്രവണതകളോടും കൈകോര്‍ത്തു നിന്നുകൊണ്ട് വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയെ കീഴ്‌പ്പെടുത്താന്‍ നടക്കുന്ന കരുനീക്കങ്ങളുടെ മാനിഫെസ്റ്റോ എന്നു വേണമെങ്കില്‍ ആ രേഖയെ വിളിക്കാം. ഈ കരടുരേഖ സ്വാഭാവികമായും സാമൂഹിക നീതിയോടും മതനിരപേക്ഷ മൂല്യങ്ങളോടും ശാസ്ത്ര ആഭിമുഖ്യത്തോടും പുറംതിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നതാണ്. ഫലപ്രദമായ ഒരു ചര്‍ച്ചയ്ക്കു പോലുമുള്ള അടിസ്ഥാനമാകാന്‍ അതിനു കഴിയില്ലെന്ന വിമര്‍ശനം ഉയര്‍ന്നപ്പോള്‍ മന്ത്രി പ്രകാശ് ജാവ്‌ദേക്കര്‍ അതു വെബ്‌സൈറ്റില്‍ നിന്നു പിന്‍വലിക്കാമെന്ന് പാര്‍ലമെന്റില്‍ വാക്കു പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍, പറഞ്ഞതിനേക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍ അദ്ദേഹം അതു മറന്നുപോയി. ഇപ്പോഴും വെബ്‌സൈറ്റില്‍ ഉത്തരവാദി ആരെന്നു വ്യക്തമാക്കാതെ കിടക്കുന്ന ഈ രേഖയെപ്പറ്റി തങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളവരെ വിളിച്ചുകൂട്ടി ചര്‍ച്ചയെന്ന പേരില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യുന്നുണ്ടത്രേ! വിദ്യാര്‍ഥികളും അധ്യാപകരും രക്ഷാകര്‍ത്താക്കളും അടക്കമുള്ള വിപുലമായ വിഭാഗങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്‍ദേശങ്ങളും സ്വരൂപിക്കാന്‍ അര്‍ഥവത്തായ ശ്രമങ്ങളൊന്നും സര്‍ക്കാര്‍ഭാഗത്തു നിന്ന് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അതു യാദൃച്ഛികവുമല്ല. പുറമേക്കു നോക്കിയാല്‍ നിരുപദ്രവകരം എന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് കരടുരേഖ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. അതിനകത്തു ഹിന്ദുത്വശക്തികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസസംബന്ധിയായ ആശയങ്ങളാണ് ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത്. മോദി സര്‍ക്കാര്‍ അധികാരമേറ്റതിന്റെ നാലാം നാളില്‍ തുടങ്ങിയതാണ് വിദ്യാഭ്യാസത്തെ ചൊല്‍പ്പടിയിലാക്കാനുള്ള ഈ കരുനീക്കം.  ജ്ഞാനവിജ്ഞാനമണ്ഡലങ്ങളിലെ തന്ത്രപ്രധാന സ്ഥാനങ്ങളിലെല്ലാം തങ്ങളുടെ ദാര്‍ശനിക ബന്ധുക്കളെ മാത്രമേ നിയോഗിക്കാവൂ എന്നത് സര്‍ക്കാരിന്റെ അപ്രഖ്യാപിത നയമായി. ഇന്ത്യന്‍ ചരിത്ര ഗവേഷണ കൗണ്‍സില്‍ അധ്യക്ഷനായി കാകതീയ സര്‍വകലാശാലയില്‍ ഒരു സാധാരണ പ്രഫസര്‍ മാത്രമായ സുദര്‍ശന റാവു നിയമിക്കപ്പെട്ടു. അയോധ്യയില്‍ തകര്‍ത്തെറിയപ്പെട്ട ബാബരി മസ്ജിദിന്റെ അടിയില്‍ ഒരു അമ്പലം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നു വാദിച്ചുകൊണ്ട് ലേഖനം എഴുതിയതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ യോഗ്യത. ആ നിയമനത്തിന്റെ യുക്തിഭദ്രതയെ ചോദ്യം ചെയ്ത റൊമീലാ ഥാപര്‍ക്കു നേരെ ആക്രോശങ്ങളുമായി ആര്‍എസ്എസുകാര്‍ ചാടിവീണു. അന്താരാഷ്ട്ര പ്രസിദ്ധിയാര്‍ജിച്ച പൂനെയിലെ ഫിലിം ആന്റ് ടെലിവിഷന്‍ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റിയൂട്ട് ഓഫ് ഇന്ത്യ തലവനായി ഗജേന്ദ്ര ചൗഹാന്‍ എന്ന സീരിയല്‍ നടന്‍ അവരോധിതനായി. അതിനെ ചോദ്യംചെയ്ത് ഉയര്‍ന്നുവന്ന വിദ്യാര്‍ഥികളുടെയും കലാകാരന്‍മാരുടെയും പ്രതിഷേധത്തെ കൈയൂക്കു കൊണ്ടാണ് സര്‍ക്കാരിന്റെ അനുകൂലികള്‍ നേരിട്ടത്. അവര്‍ക്ക് സംവാദത്തിന്റെ ഭാഷ അറിയില്ല. വിയോജിപ്പുകളെ കര്‍ക്കശമായിത്തന്നെ അടിച്ചമര്‍ത്താന്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഹിറ്റ്‌ലറൈറ്റ് പാഠശാലയില്‍ നിന്നാണ് അവര്‍ പഠിച്ചിറങ്ങിയത്. ചെന്നൈ ഐഐടിയിലും ഹൈദരാബാദ് സെന്‍ട്രല്‍ യൂനിവേഴ്‌സിറ്റിയിലും ജെഎന്‍യുവിലും അലഹബാദ്-ജാദവ്പൂര്‍ യൂനിവേഴ്‌സിറ്റികളിലുമെല്ലാം അടിച്ചമര്‍ത്തലിന്റെ തത്ത്വശാസ്ത്രം ആശയസംവാദത്തിന്റെ ശൈലിയോട് യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചത് രാജ്യം കണ്ടതാണ്. അത്തരം സമീപനങ്ങള്‍ക്ക് ഔദ്യോഗിക അംഗീകാരം നേടിയെടുക്കാനുള്ള ശ്രമമെന്ന് പുതിയ കരടുനയത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാം. ചാതുര്‍വര്‍ണ്യത്തിന്റെ തടവറയില്‍ നിന്നാണ് മോദി സര്‍ക്കാര്‍ ഇന്ത്യന്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ കരുപ്പിടിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക മുന്നേറ്റം തുറന്നുവയ്ക്കുന്ന സാധ്യതകളെ സമത്വത്തിന്റെയും പുരോഗതിയുടെയും പാതയിലൂടെ നയിക്കാനല്ല മോദി സര്‍ക്കാര്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. ഗുരുദക്ഷിണയായി പെരുവിരല്‍ നല്‍കേണ്ടിവന്ന ഏകലവ്യന്റെ പിന്‍മുറക്കാരോട് വാക്കുകളിലൂടെ മാത്രം സ്‌നേഹം കാണിക്കാനേ അവര്‍ക്ക് അറിയൂ. ‘പണിയെടുക്കുന്ന കുട്ടികള്‍’ എന്ന പ്രയോഗത്തിന്റെ മറവില്‍ പാവങ്ങളുടെ മക്കളെ ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പൊതുധാരയില്‍ നിന്ന് അകറ്റിനിര്‍ത്താനുള്ള ശ്രമമാണ് പുതിയ നയത്തിലെ ആപല്‍ക്കരമായ ഘടകങ്ങളിലൊന്ന്. അവര്‍ക്ക് പഠിക്കാനായി ബദല്‍ വിദ്യാഭ്യാസധാര ഉണ്ടായിവരുമത്രേ! ആ കുട്ടികളെ ‘കുടുംബസംരംഭങ്ങള്‍’ എന്ന് ഓമനപ്പേരിട്ട പണിയിടങ്ങളിലേക്ക് അയക്കാനാണ് ഗവണ്‍മെന്റിനു തിടുക്കം. അഞ്ചാം ക്ലാസ് മുതല്‍ അതിനായി അവരെ സജ്ജരാക്കാന്‍ ‘തൊഴിലധിഷ്ഠിത വിദ്യാഭ്യാസം’ നിര്‍ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ എത്ര മനോഹരമായ ആശയം! ബാലവേല നിരോധന നിയമത്തെ വളഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ ഇല്ലാതാക്കാനാണ് അവരുടെ ശ്രമം. ആറു വയസ്സിനും 14 വയസ്സിനും ഇടയിലുള്ള കുട്ടികള്‍ക്ക് സൗജന്യവും നിര്‍ബന്ധിതവുമായ വിദ്യാഭ്യാസം മൗലികാവകാശമാക്കാനായി 2002ല്‍ ഭരണഘടന ഭേദഗതി ചെയ്ത രാജ്യമാണ് നമ്മുടേത്. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് 2009ലെ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ നിയമം പ്രാബല്യത്തില്‍ വന്നത്. ഏട്ടിലെ പശുക്കള്‍ പുല്ലു തിന്നാത്തതുപോലെ ഈ നിയമങ്ങളൊന്നും ലക്ഷ്യം നേടിയില്ല. എല്ലാ തലങ്ങളിലുമുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം പെണ്‍കുട്ടികളോടും പിന്നാക്കപ്രദേശങ്ങളോടും ദലിതരോടും ആദിവാസികളോടും മുസ്‌ലിംകളോടും കാട്ടുന്ന വിവേചനം അഭംഗുരം തുടരുകയാണ്. അഞ്ചാം ക്ലാസിനു ശേഷം പിന്നാക്ക വിഭാഗത്തിലെ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ തൊഴിലധിഷ്ഠിത വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്കു പോകേണ്ടിവന്നാല്‍ എട്ടാം ക്ലാസ് വരെയുള്ള സൗജന്യവും നിര്‍ബന്ധിതവുമായ വിദ്യാഭ്യാസമെന്ന ‘മൗലികാവകാശം’ അവര്‍ക്ക് നിഷേധിക്കപ്പെടുകയില്ലേ? ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരം കരടുരേഖയിലില്ല. സ്വകാര്യ-സര്‍ക്കാര്‍ പങ്കാളിത്ത പദ്ധതി (പിപിപി)യുടെ മറവില്‍ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയില്‍ സ്വകാര്യ മൂലധനത്തിന്റെ തേര്‍വാഴ്ചയായിരിക്കും സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നത്. പ്രത്യക്ഷ വിദേശനിക്ഷേപത്തിന് ഇന്ത്യന്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വാതിലുകള്‍ തുറന്നിടുമെന്നു നയരേഖ പറയുന്നു. പാശ്ചാത്യ മൂല്യബോധങ്ങളുടെ കുതിരപ്പുറത്തു കയറി വിദേശ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ ഇവിടെ കൊടികുത്താന്‍ വരുമെന്നാണ് അതിനര്‍ഥം. ഭാരതീയ മൂല്യങ്ങളെപ്പറ്റിയും പൈതൃകത്തെപ്പറ്റിയും നയരേഖയുടെ ആദ്യഭാഗങ്ങളില്‍ പറയുന്നതെല്ലാം ഭംഗിവാക്കുകളാവുകയാണ്. യോഗയെപ്പറ്റിയും സംസ്‌കൃതത്തെപ്പറ്റിയും ഉള്ള പരാമര്‍ശങ്ങളെ ശുദ്ധാത്മാക്കളുടെ കണ്ണില്‍ കൂടി കാണാന്‍ ഇന്നത്തെ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ കഴിയില്ല. ലോകത്തെ സമസ്ത അറിവുകളുടെയും ഉറവിടം ഇന്ത്യയിലാണെന്ന വാദം കേള്‍ക്കാന്‍ ഇമ്പമുള്ളതായിരിക്കും. എന്നാല്‍, ചരിത്രത്തിന്റെയും ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും നോട്ടപ്പാടില്‍ അത്തരം വാദങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നതാണോ എന്നു പരിശോധിക്കുമ്പോഴാണ് വിദ്യാഭ്യാസം അതിന്റെ അന്വേഷണാത്മകതയോട് നീതി പുലര്‍ത്തുന്നത്. എല്ലാം വേദങ്ങളിലുണ്ടെന്നു സമര്‍ഥിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയുടെത്തന്നെ മഹത്തായ പാരമ്പര്യങ്ങളെ നിഷേധിക്കലാണ്. മോദി ഗവണ്‍മെന്റിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ നയരേഖ തുടങ്ങുന്നതുതന്നെ ഇന്ത്യയുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ആരംഭം വേദങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്നു സമര്‍ഥിച്ചുകൊണ്ടാണ്. വേദപൂര്‍വകാലത്തെ ജീവിതത്തെയോ വിദ്യാഭ്യാസത്തെയോ അംഗീകരിക്കാന്‍ അതിന്റെ ശില്‍പികള്‍ക്ക് മനസ്സില്ല. അവരോട് ഇന്ത്യയുടെത്തന്നെ പാരമ്പര്യം പറയുന്നത് ‘നേതി, നേതി’ എന്നാണ്.

                                                                           
വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ താഴെ എഴുതാവുന്നതാണ്. മംഗ്ലീഷ് ഒഴിവാക്കി മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ എഴുതുക. ദയവായി അവഹേളനപരവും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക .വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്കോ അധിക്ഷേപങ്ങള്‍ക്കോ അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കോ തേജസ്സ് ഉത്തരവാദിയായിരിക്കില്ല.
മലയാളത്തില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക


Top stories of the day
Dont Miss