|    Nov 14 Wed, 2018 2:31 am
FLASH NEWS
Home   >  Editpage  >  Lead Article  >  

കരുണാനിധി: തമിഴ് സ്വത്വബോധം

Published : 13th August 2018 | Posted By: kasim kzm

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യത്തെ രണ്ടു ദശകങ്ങളില്‍ തമിഴ്‌നാട്ടില്‍ രൂപപ്പെട്ട ദ്രാവിഡ രാഷ്ട്രീയം ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെയും സാമൂഹികനീതിയുടെയും പ്രമേയങ്ങളില്‍ ഊന്നിയാണ് പടുത്തുയര്‍ത്തിയതെങ്കിലും അധികാര രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കു വന്നപ്പോള്‍ ഇതിലെ പല ഘടകങ്ങളും ചോര്‍ന്നുപോയിയെന്നതാണു വസ്തുത. എന്നാല്‍, തമിഴര്‍ എന്ന സ്വത്വബോധം ഭാഷയെയും ദേശത്തെയും ഉണര്‍ത്തിയെടുക്കുന്ന ഒന്നായി ഇപ്പോഴും നിലനില്‍ക്കുന്നു. പാരമ്പര്യത്തിലും അതിന്റെ വ്യവഹാരങ്ങളിലും താല്‍പര്യമുള്ളവരാണ് പുതുതലമുറപോലുമെന്നു തെളിയിക്കുന്നതായിരുന്നു ജല്ലിക്കെട്ട് സമരത്തിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തിയ ജനസഹസ്രങ്ങള്‍. ഈ യാഥാര്‍ഥ്യത്തെ ഉടമ്പിലും ഉയിരിലും നിലനിര്‍ത്താന്‍ കരുണാനിധിക്ക് കഴിഞ്ഞുവെന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനപ്രിയതയുടെ മുഖ്യഘടകം.
ബഹുജനരാഷ്ട്രീയവും തെന്നിന്ത്യന്‍ താരരാഷ്ട്രീയവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ആഴത്തില്‍ പഠിച്ച സാമൂഹികശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാരാണ് എം എസ് എസ് പാണ്ഡ്യനും രാമചന്ദ്ര ഗുഹയും. ഇവര്‍ രണ്ടുപേരും സവിശേഷമായ മന്‍ട്രങ്ങളുടെയും ബഹുജനസംവേദനത്തിന്റെയും കേന്ദ്രമായി മദ്രാസിനെയല്ല മറിച്ച് മധുരയെയാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയതെന്നത് സവിശേഷമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട വസ്തുതയാണ്. ‘ബ്രാഹ്മിണ്‍ ആന്റ് നോണ്‍ ബ്രാഹ്മിണ്‍ ജീനിയോളജി ഓഫ് തമിഴ് പൊളിറ്റിക്കല്‍ പ്രസന്റ്’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ പാണ്ഡ്യന്‍ ഊന്നുന്നതും ഈ വസ്തുതയിലാണ്. ഗുഹയാവട്ടെ അപ്രധാനമെന്നു തോന്നിപ്പിക്കാവുന്ന മറ്റൊരു കാര്യത്തിലാണ് ശ്രദ്ധപതിപ്പിച്ചത്. അഭ്രപാളികളില്‍ അദ്ഭുതം വിരിയിച്ചവര്‍, പ്രത്യേകിച്ചും എം ജി രാമചന്ദ്രനും എന്‍ ടി രാമറാവുവും ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠനമേഖല (ഇന്ത്യ ആഫ്റ്റര്‍ ഗാന്ധി’എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ഇന്ത്യയിലെ വിനോദവ്യവസായങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്ന ഭാഗം). പക്ഷേ, അഭ്രപാളിക്കു പിന്നില്‍ നിന്ന, എന്നാല്‍ സമാനതകളില്ലാത്തവിധത്തില്‍ ഇവര്‍ രണ്ടുപേരേക്കാളും പലവിധത്തിലും വ്യത്യസ്തതയുള്ള നേതാവും ഭരണാധികാരിയുമായിരുന്നു മുത്തുവേല്‍ കരുണാനിധി (1924-2018). കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ ചെന്നൈ നഗരം പുലര്‍ത്തിയ നിശ്ശബ്ദത മറ്റാരേക്കാളും തമിഴ് മക്കള്‍ അദ്ദേഹത്തെ സ്‌നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു.
ജനാധിപത്യത്തെ അനന്യവും സംവാദാത്മകവുമാക്കുന്നത് അതിന്റെ അയവുള്ള ഘടനയാണ്. കൊണ്ടും കൊടുത്തും സ്ഥിരമായ ശത്രുതയോ ശത്രുക്കളോ ഇല്ലാത്ത സാധ്യതകളുടെ കളിസ്ഥലമായി ആധുനിക രാഷ്ട്രീയത്തെ കാണുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്. ഇന്ത്യയിലാവട്ടെ രാഷ്ട്രീയസമൂഹം ജാതി-മത-ലിംഗ ഘടനകളുടെ കര്‍ക്കശമായ നിയന്ത്രണത്തിലും സ്വാധീനത്തിലുമാണ് എന്നത് പുതിയ കാര്യമല്ല. സാമുദായിക ബലതന്ത്രങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ മാത്രമല്ല, പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അടിത്തട്ടുകളെ വരെ നിര്‍ണായകമായി സ്വാധീനിക്കാറുണ്ട്.
പുതിയ കാലത്ത് വികസനം മാത്രമാണ് ജനങ്ങള്‍ പരിഗണിക്കുന്നതെന്ന വ്യാജ പ്രചാരണവും യുക്തിയും പ്രബലമാണ്. എന്നാല്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട വസ്തുത, സാമുദായികമായ എന്‍ജിനീയറിങിലും കരുണാനിധി കാണിച്ച വൈദഗ്ധ്യമാണ് ജനപിന്തുണയുടെ വിപുലമായ ഘടകമെന്നതാണ്. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ പ്രബലമായതും അധികാരത്തില്‍ പ്രാമാണിത്തവുമുള്ള മുതലിയാര്‍, ഗൗണ്ടര്‍, തേവര്‍, പിള്ള, ചെട്ട്യാര്‍ തുടങ്ങിയ സമുദായങ്ങളുടെ പിന്തുണയും ദലിത് സമുദായത്തിന്റെ സാന്നിധ്യവും ആദ്യകാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞുവെന്നത് നിഷേധിക്കാനാവില്ല. ഡിഎംകെ ആദ്യകാലത്ത് ബ്രാഹ്മണസമൂഹത്തിന്റെ ശക്തമായ എതിര്‍പ്പ് നേരിട്ടത് ആചാരങ്ങളോടുള്ള നിഷേധവും യുക്തികേന്ദ്രിതമായ ലോകവീക്ഷണവുംകൊണ്ടാണെന്നത് എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാവുന്ന വസ്തുതയാണ്.
പെരിയാര്‍ ഇ വി രാമസ്വാമിയുടെ റാഡിക്കല്‍ ചിന്തകളെ പിന്തുടരാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു ബ്രാഹ്മണ വിമര്‍ശനത്തിനു കാരണമായത്. പുരാണങ്ങളെയും ഇതിഹാസങ്ങളെയും പരിഹസിക്കുന്ന പോസ്റ്ററുകള്‍ അക്കാലത്തെ ഡിഎംകെ മീറ്റിങുകളില്‍ വ്യാപകമായിരുന്നുവെന്ന് ചാള്‍സ് റെയ്‌സനെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് എം എസ് എസ് പാണ്ഡ്യന്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് പഴയ കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രവര്‍ത്തകനും ബ്രാഹ്മണ നേതാവും പോള്‍സ്റ്റാര്‍ മാസികയുടെ എഡിറ്ററുമായിരുന്ന കെ എം ശ്രീനിവാസന്‍ ഡിഎംകെയുടെ അധികാരാരോഹണത്തെ ചേരികളില്‍ ജീവിച്ച ശൂദ്രന്‍മാരുടേതായി കണ്ട്, ആര്യധര്‍മം സ്ഥാപിക്കുകയാണ് നമ്മുടെ ധര്‍മമെന്നും ശൂദ്രധര്‍മത്തെ തകര്‍ത്തുകളയണമെന്നും ആഹ്വാനം ചെയ്തത്. എന്നാല്‍, പിന്നീട് കര്‍ക്കശമായ ഈ ബ്രാഹ്മണ വിരുദ്ധത ഇല്ലാതാവുകയും മുമ്പ് സൂചിപ്പിച്ച സാമുദായികമായ മഴവില്‍ സഖ്യത്തിന്റെ വക്താക്കളായി ദ്രാവിഡ പാര്‍ട്ടിയും കരുണാനിധിയും മാറുകയും ചെയ്തു.
ഈ ജനപിന്തുണയെ നയപരവും പ്രായോഗികവുമായ വിജയമാക്കി മാറ്റാന്‍ കഴിഞ്ഞതാണ് കലൈജ്ഞറുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത. സിനിമയില്‍ നേടിയ വിജയംപോലെത്തന്നെ ഭരണരംഗത്തും നയപരമായ രൂപീകരണത്തിലും ദീര്‍ഘമായ ഭാവിയില്‍ ഊന്നിക്കൊണ്ടായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഇടപെടല്‍ നടത്തിയത്. ജാതിരഹിത വിവാഹം പ്രോല്‍സാഹിപ്പിക്കുന്ന പ്രത്യേക നിയമം, അതിപിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കുള്ള സംവരണം, അബ്രാഹ്മണ സമൂഹങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ളവര്‍ക്ക് പൂജാവിധികള്‍ അഭ്യസിക്കാനുള്ള സ്ഥാപനങ്ങള്‍, വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ സൗജന്യ യാത്രാസൗകര്യം, എന്‍ജിനീയറിങ്-മെഡിക്കല്‍ പ്രവേശനത്തിന് ഏകജാലക സംവിധാനം എന്നിവയൊക്കെ ഇതില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. കൂടാതെ ചെന്നൈയിലെ അതിപ്രധാനമായ നിര്‍മാണങ്ങള്‍, അണ്ണാ ലൈബ്രറിയുടെ രൂപീകരണം തുടങ്ങി ഇന്നു കാണുന്ന പല പ്രധാനപ്പെട്ട കേന്ദ്രങ്ങളും കരുണാനിധിയുടേതായിരുന്നുവെന്നത് ചെന്നൈയില്‍ താമസിക്കുന്ന ഒരാളെന്ന നിലയ്ക്ക് എനിക്ക് അദ്ഭുതമുളവാക്കിയ കാര്യമാണ്. അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങളിലേക്ക് തല്‍ക്കാലം കടക്കുന്നില്ല.
തമിഴ്‌നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയരംഗത്തും ഭരണരംഗത്തും ശക്തമായ നേതൃത്വമില്ലെന്ന വിമര്‍ശനം നിലനില്‍ക്കുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തിലാണ് കരുണാനിധിയുടെ വിയോഗമെന്നത് രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരെയും സാമൂഹിക വിമര്‍ശകരെയും സംഘര്‍ഷത്തിലാക്കിയ കാര്യമാണ്. എങ്കിലും കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വര്‍ഷമായി ആരോഗ്യകാരണങ്ങളാല്‍ സജീവമായി രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഇടപെടാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഇതിനിടയില്‍ സിനിമാരംഗത്തുനിന്നുള്ള കമലഹാസന്‍ ‘മക്കള്‍ നീതി മയ്യം’ എന്ന പാര്‍ട്ടി രൂപീകരിക്കുകയും രജനീകാന്ത് അടിത്തട്ടില്‍ പ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങുകയും ഡിസംബറില്‍ പാര്‍ട്ടി പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടാവുമെന്നു സൂചന നല്‍കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതിനെല്ലാമപ്പുറത്ത് തമിഴ്‌നാട് വലിയ ബഹുജനപ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ വേദിയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയുമാണ്. തൂത്തുക്കുടിയിലെ സ്‌റ്റെര്‍ലൈറ്റ് പ്ലാന്റിനെതിരേയുള്ള സമരവും ചെന്നൈ-–സേലം അതിവേഗ പാതയ്‌ക്കെതിരേയുള്ള പ്രക്ഷോഭവുമെല്ലാം പഴയ താരാരാധന തങ്ങളെ രക്ഷിക്കില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ നിന്നുകൂടി രൂപമെടുത്തതാണ്. എങ്കിലും കേന്ദ്രം ഭരിക്കുന്ന ബിജെപിയുടെ പാവയായാണ് ഇപ്പോഴത്തെ സര്‍ക്കാര്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതെന്ന വിമര്‍ശനം ശക്തമാണ്. 2019ലെ പാര്‍ലമെന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ചിത്രം വ്യക്തമായെങ്കിലും വരാനിരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയനീക്കങ്ങള്‍ പ്രവചനാതീതമാണ്.
ബ്രാഹ്മണവിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തീവ്രത നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ക്ഷേത്രപ്രവേശനം, ആരാധനാസ്വാതന്ത്ര്യം എന്നീ കാര്യങ്ങളില്‍ ദലിതര്‍ അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെടുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥലം തന്നെയാണ് തമിഴ്‌നാട്. സേലം, ധര്‍മപുരി, നാമക്കല്‍ തുടങ്ങിയ ജില്ലകളില്‍ നിന്നും ഓരോ ദിവസവും കേള്‍ക്കുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ സംഭീതിയുണ്ടാക്കുന്നതാണ്. ഇതില്‍ കൂടുതലും ഒബിസി-ദലിത് സംഘര്‍ഷങ്ങളുമാണ്. ദ്രാവിഡ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വിമര്‍ശകര്‍ ഉന്നയിക്കുന്ന വിമര്‍ശനത്തിന്റെ കാതല്‍ ഇവിടെയാണ്. കരുണാനിധിയുടെ വിയോഗം ഇവരുടെ സംശയങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കുമോ സങ്കീര്‍ണമാക്കുമോയെന്ന കാര്യവും പ്രധാനപ്പെട്ടതു തന്നെ. ദ്രാവിഡ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തീര്‍ച്ചയും മൂര്‍ച്ചയും ഇത്തരം സാമൂഹികാനുഭവങ്ങളെ എവിടെയാണ് ഇത്രയുംനാള്‍ ഒളിപ്പിച്ചു നിര്‍വീര്യമാക്കിയതെന്നതായിരിക്കും ഭാവിയില്‍ ഉന്നയിക്കപ്പെടാന്‍ പോവുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം. ി

(ഉത്തരകാലം)

                                                                           
വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ താഴെ എഴുതാവുന്നതാണ്. മംഗ്ലീഷ് ഒഴിവാക്കി മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ എഴുതുക. ദയവായി അവഹേളനപരവും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക .വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്കോ അധിക്ഷേപങ്ങള്‍ക്കോ അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കോ തേജസ്സ് ഉത്തരവാദിയായിരിക്കില്ല.
മലയാളത്തില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക


Top stories of the day
Dont Miss