|    Jul 28 Fri, 2017 4:42 am
FLASH NEWS
Home   >  Editpage  >  Middlepiece  >  

ഒരു തീവണ്ടിയാത്രയുടെ രാഷ്ട്രീയം

Published : 12th July 2017 | Posted By: fsq

 

എം ഹംസ

ഹാഫിസ് ജുനൈദ് കൊല്ലപ്പെട്ടത് ട്രെയിനില്‍ വച്ചാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കൊലയ്ക്ക് ആദ്യം ഉത്തരം പറയേണ്ടത് റെയില്‍വേയാണ്. സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിനായി കോടിക്കണക്കിനു രൂപ ചെലവഴിച്ച് ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും റെയില്‍വേ നിയമിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ സംവിധാനങ്ങളൊന്നും ജുനൈദിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനെത്തിയില്ല. തെണ്ടികളും ഗുണ്ടകളും ട്രെയിനില്‍ അതിക്രമിച്ചുകയറി ടിക്കറ്റില്ലാതെ യാത്രചെയ്യുന്നതും ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് യാത്രചെയ്യുന്നവരെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നതും കവര്‍ച്ച നടത്തുന്നതും പിടിച്ചുപറിക്കുന്നതും പോക്കറ്റടിക്കുന്നതും സൗമ്യാ വധം പോലെയുള്ള സംഭവങ്ങളുണ്ടാവുന്നതും റെയില്‍വേയുടെ വീഴ്ചകൊണ്ടുതന്നെയാണ്. ജുനൈദിന്റെ സുരക്ഷ ഉറപ്പുവരുത്താന്‍ റെയില്‍വേക്ക് ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ടായിരുന്നു. റെയില്‍വേയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടായത് കടുത്ത സേവനവീഴ്ചയാണ്. അതിനു സമാധാനം പറയാന്‍ റെയില്‍വേക്ക് ബാധ്യതയുണ്ട്. നഷ്ടപരിഹാരം നല്‍കേണ്ടതും റെയില്‍വേ തന്നെയാണ്. മുമ്പ് അമേരിക്കയില്‍ അങ്ങനെയൊരു സംഭവം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പൊതുബസ്സില്‍ ഒരു കറുത്ത വര്‍ഗക്കാരി യാത്രചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കു വച്ച് ഒരു വെള്ളക്കാരന്‍ ബസ്സില്‍ കയറി. അയാള്‍ പെണ്‍കുട്ടിയോട് സീറ്റ് ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവര്‍ അതിനു തയ്യാറാവാതെ വന്നപ്പോള്‍ ബലംപ്രയോഗിച്ച് എഴുന്നേല്‍പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ബസ്സിലെ ജീവനക്കാരും വെള്ളക്കാരന്റെ പക്ഷത്തു ചേര്‍ന്ന് യുവതിയോട് സീറ്റ് ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചു. മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ കിങ് അമേരിക്കയിലെ കറുത്ത വര്‍ഗക്കാരോട് പറഞ്ഞു: നമ്മെ യാത്രചെയ്യാന്‍ അനുവദിക്കാത്ത ബസ്സുകളില്‍ നാം ഇനി യാത്രചെയ്യേണ്ടതില്ല. കിങിന്റെ ആഹ്വാനം അമേരിക്കയിലെ കറുത്ത വര്‍ഗക്കാര്‍ ഏറ്റെടുത്തു. ഫലം അമേരിക്കയിലെ നേര്‍പകുതി ബസ് കമ്പനികള്‍ പൂട്ടിപ്പോവുകയായിരുന്നു. കിങിനെ പോലെ ഒരു നിലപാടെടുത്ത് നടപ്പാക്കാന്‍ എന്തുകൊണ്ട് മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിന് സാധിക്കുന്നില്ല എന്ന ചോദ്യത്തിനാണ് ആദ്യം ഉത്തരം തേടേണ്ടത്. മുസ്‌ലിംകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവര്‍ക്ക് ചില വിലക്കുകളുണ്ട്. അതെല്ലാം തന്നെ അവരുടെ ജീവനും ജീവിതത്തിനും ഹാനികരമാവുമെന്നതിനാലാണ്. ട്രെയിന്‍ യാത്ര ഹാനികരമാവുമ്പോള്‍ അതും ഹറാമാവില്ലേ? ട്രെയിന്‍ ഒരു സാദാ വാഹനം എന്നതിലുപരി മറ്റു പലതുമാണ്. ഹ്രസ്വദൂരം സ്ഥിരമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന പരിചിതരും ദീര്‍ഘദൂരം ഒന്നിച്ച് യാത്രചെയ്യുന്ന അപരിചിതരും ട്രെയിനിലുണ്ടാവും. ട്രെയിനില്‍ കയറിയാല്‍ അവര്‍ യാത്രക്കാര്‍ മാത്രമാണ്. ഒരു യാത്രികന് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാല്‍ മറ്റേ യാത്രക്കാര്‍ സഹായിക്കുക എന്നത് യാത്രയുടെ പൊതുമര്യാദകളില്‍പ്പെട്ടതാണ്. ആ മര്യാദ കൈമോശം വന്നിരിക്കുന്നുവെന്നതാണ് ജുനൈദ് പഠിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു പാഠം. ഇന്ത്യയെ ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ കാണണമെങ്കില്‍ ഒരു ട്രെയിനില്‍ കയറിയാല്‍ മതിയാവും. എല്ലാ ജാതികളും മതക്കാരും രാഷ്ട്രീയക്കാരും ഭാഷക്കാരും ലിംഗക്കാരും സമ്പന്നരും ദരിദ്രരും എല്ലാം അവിടെയുണ്ട്. എല്ലാവരും മനുഷ്യര്‍. എല്ലാവരും യാത്രക്കാര്‍. ട്രെയിന്‍ അപകടത്തില്‍പ്പെട്ടാലും യാത്രക്കാര്‍ക്ക് അപകടമോ അസുഖമോ ഉണ്ടായാലും സഹായത്തിന് സഹയാത്രികര്‍ മാത്രം. ഈയൊരു കാരണത്തില്‍ രൂപപ്പെട്ടുവന്ന സൗഹൃദത്തിനും സുരക്ഷിതത്വത്തിനും വിശ്വാസത്തിനുമാണ് പരിവാര പദ്ധതി കോട്ടംവരുത്തിയിരിക്കുന്നത്. അത് പ്രധാനമന്ത്രി പറഞ്ഞാലൊന്നും മാറുന്നതല്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കണം. ജുനൈദ്, രോഹിത് വെമുല എന്നെല്ലാം പറയുന്നിടത്ത് വിഷയപരമായ ഒരു അപൂര്‍ണതയുണ്ട്. ജുനൈദിന്റെ കൊലയും വെമുലയുടെ ആത്മഹത്യയും ഒരേ ആസൂത്രണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ജുനൈദ് ഹാഫിളായതുകൊണ്ടല്ല കൊല്ലപ്പെട്ടത്. അയാള്‍ മൗലവിയാണെങ്കിലും മതംമാറിയതാണെങ്കിലും വിദ്യാര്‍ഥിയാണെങ്കിലും പട്ടാളക്കാരനാണെങ്കിലും മറ്റെന്താണെങ്കിലും കൊല്ലപ്പെടും. കാരണം, ജുനൈദ് ഒരു അടയാളമാണ്. ആ അടയാളം ആരിലെല്ലാമുണ്ടോ അവരെല്ലാം കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവരാണെന്ന പാട്ട് പാടാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് നൂറ്റാണ്ട് ഒന്നു തികയാറായി. ഇപ്പോഴാണ് അത് പ്രവൃത്തിയിലാവുന്നത് എന്നു മാത്രം. രോഹിത് വെമുലയും ഒരു അടയാളം തന്നെയാണ്. ആ അടയാളത്തിന്റെ വര്‍ണവും ഗന്ധവും ആരിലെല്ലാമുണ്ടോ അവരെല്ലാം വേട്ടയാടപ്പെടേണ്ടവര്‍ തന്നെയാണ് എന്നു ചിന്തിക്കുന്നവരുണ്ട്.

                                                                               
വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ താഴെ എഴുതാവുന്നതാണ്. മംഗ്ലീഷ് ഒഴിവാക്കി മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ എഴുതുക. ദയവായി അവഹേളനപരവും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക .വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്കോ അധിക്ഷേപങ്ങള്‍ക്കോ അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കോ തേജസ്സ് ഉത്തരവാദിയായിരിക്കില്ല.
മലയാളത്തില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക